กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 72 ผู้ลี้ภัยระลอกที่สอง
ฝูงแมลงในครั้งนี้ยังนับไม่ได้ว่าเป็นภัยแมลง แม้จะมีจำนวนมหาศาลเกือบพันตัว แต่ขนาดของพวกมันเล็กและไม่ได้สร้างความเสียหายขนาดใหญ่ให้กับฐานทัพ จึงยังไม่ถือว่าเป็นภัยแมลง
แต่เมื่อคิดดูแล้ว หากไม่ใช่เพราะหลินอวิ้นและคนอื่นๆ ค้นพบไข่แมลงและกำจัดพวกมันทิ้งก่อนถึงฤดูใบไม้ผลิ สิ่งที่ระเบิดขึ้นในฐานทัพคงจะเป็นภัยแมลงที่มีขนาดใหญ่กว่าตอนนี้มากนัก
ฐานหินดำที่มีขนาดเล็กกว่าพวกเขาเล็กน้อยได้แตกพ่ายไปแล้ว พวกเขาเองก็เกรงว่าจะยากที่จะรอดพ้นเช่นกัน
หยางหลิ่วทอดสายตามองไปยังผืนดินนอกกำแพงเมืองที่ถูกเปลวไฟเผาจนดำเกรียม กลิ่นไหม้ที่ยังคงตกค้างอยู่ในอากาศยังไม่จางหายไป ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วแน่น
“ฐานหินดำ... ในที่สุดก็ต้านไม่ไหวจริงๆ”