กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 46 อุณหภูมิลดต่ำลงอีกครั้ง
หลังจากพักไปได้ประมาณหนึ่งเค่อ หลินอวิ้นถูแก้มที่แข็งจนชาของตนเอง พอจะหยิบพลั่วเหล็กขึ้นมา ก็เห็นความปั่นป่วนเกิดขึ้นไม่ไกลนัก
กองกำลังพิทักษ์เมืองหลายคนกำลังหามเปลวิ่งไปยังจุดพักพิงชั่วคราว บนเปลมีผ้านวมหนาคลุมไว้ แต่ตรงมุมเปลยังคงเห็นรอยเลือดสีแดงคล้ำเปรอะเปื้อนอยู่
“เกิดอะไรขึ้นน่ะ?” หลินเยวี่ยเขย่งเท้าชะเง้อมอง คิ้วขมวดเข้าหากัน
ช่วงสองสามวันนี้ตอนขุดหิมะ พวกเขาเห็นศพที่ถูกแช่แข็งอยู่บ้างเป็นครั้งคราว แต่การที่ต้องหามกันวิ่งวุ่นอย่างรีบร้อนเช่นนี้ถือว่าพบได้ยาก
เรื่องศพเป็นสิ่งที่พวกเขาชินชากันไปแล้ว แม้แต่หลินเยวี่ยที่อายุเพียง 16 ปี ก็ยังสามารถทำใจให้เฉยเมยได้