กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 41 พายุหิมะ
หิมะนอกหน้าต่างไม่ได้อยู่ในระดับที่คำว่า “ขนนก” จะสามารถบรรยายได้อีกต่อไป
ช่วงแรกยังพอจะมองเห็นเค้าโครงของบ้านเรือนในระยะไกลได้บ้าง แต่เพียงแค่สองชั่วโมง โลกก็ถูกความมืดมิดสีขาวโพลนกลืนกินจนหมดสิ้น
เกล็ดหิมะไม่ใช่ “เกล็ด” อีกต่อไป แต่เป็นก้อนหิมะที่จับตัวกันเป็นกลุ่มก้อน ถูกลมพายุพัดกระหน่ำฟาดลงบนผนังและกระจก
หิมะที่ใหญ่ราวกับเสื่อ คงหมายถึงสภาพการณ์เช่นนี้เอง
กระแสลมทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ เสียงหวีดหวิวราวกับเสียงคำรามของสัตว์ร้าย ทำให้กรอบหน้าต่างสั่นสะเทือนเบา ๆ