กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 18 จุดช่วยเหลือ
ระดับน้ำยังคงเพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ จนท่วมเลยหัวเข่าขึ้นมาถึงโคนขาแล้ว
ทันใดนั้น เสียง "แกร๊ก" ดังขึ้นจากทางขวามือ ตามมาด้วยเสียงอุทานด้วยความตื่นตระหนก
หลินอวิ้นหันกลับไปตามสัญชาตญาณ เห็นเพียงเพิงพักแห่งหนึ่งที่ไม่ไกลออกไปซึ่งเดิมทีก็ใกล้จะพังมิพังแหล่อยู่แล้ว ถูกพายุโหมกระหน่ำจนหลังคาปลิวหายไปหมดสิ้น
คานไม้หนาหลายท่อนร่วงหล่นลงมาพร้อมกับเศษผ้าและดินโคลน กระแทกเข้าใส่คนที่พยายามจะเดินผ่านบริเวณนั้นพอดี
น้ำโคลนกระเซ็นสาด เสียงกรีดร้องถูกกลืนหายไปในพายุฝนทันที
ตั๊กแตนตำข้าวของเธอช่วยเด็กได้ แต่ช่วยผู้ใหญ่ไม่ได้
ในสถานการณ์ที่พอจะทำอะไรได้ เธอจะยื่นมือเข้าช่วย แต่ในสถานการณ์ที่เอาตัวไม่รอดเช่นนี้ ก็ทำได้เพียงแสร้งมองไม่เห็น