กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 80 ท่านโหวพิโรธ
“ท่านพ่อ ลองคิดดูเถิด หากพวกเขาไม่ได้คิดร้ายและมีเจตนาไม่บริสุทธิ์ เหตุใดถึงทำเช่นนั้น? โชคดีที่ฟ้ายังไม่ปิดทางหนี มีแม่นางผู้หนึ่งนั่งรถม้าผ่านมา เห็นแล้วก็ยินดีให้ข้าติดรถมาด้วย ข้าเห็นว่าแววตาของแม่นางใสสะอาด อ่อนโยนเป็นมิตร ที่สำคัญ เมื่อเทียบกับคนจากตระกูลเมิ่งแล้ว ข้ายอมเชื่อแม่นางผู้นั้นมากกว่า จึงขึ้นรถม้าไป นางส่งข้ากลับมา รถม้าจอดหน้าประตูจวนโหว คนเฝ้าประตูก็เห็นกับตา น่าเสียดายที่ข้าลืมถามชื่อและบ้านของนาง จึงไม่มีทางตอบแทนได้”
ท่านโหวเซี่ยตบที่วางแขนเก้าอี้ดังปัง ก่อนแค่นเสียงเย็นชา “บุตรชายพ่อค้ากล้าบ้าบิ่นถึงเพียงนี้! พ่อบ้านเซี่ย เจ้าไปจัดการเรื่องนี้เดี๋ยวนี้!”
พ่อบ้านใหญ่เซี่ยรับคำ “ขอรับ ท่านโหว!”