กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 67 ฟันต่อฟัน
ซวี่เยียนเห็นถุงหอมใบงามวิจิตรอย่างยิ่งตกอยู่บนทางเดินตรงหน้า ดวงตาพลันเป็นประกาย สัญชาตญาณทำให้นางก้มลงเอื้อมมือไปเก็บ
แต่ในชั่วขณะที่มือยื่นออกไป ซวี่เยียนก็นึกถึงคำกำชับของคุณหนูขึ้นมาได้ มือจึงค่อย ๆ ชักกลับ แล้วก็ไม่เหลียวมองถุงหอมใบนั้นอีก ก่อนจะเดินเลี่ยงไป
เซียงเถาที่ซ่อนตัวอยู่ไม่ไกลเห็นเช่นนั้นก็ร้อนใจขึ้นมา แล้วจะทำอย่างไรดีเล่า?
นางย่อมไม่ยอมปล่อยซวี่เยียนไปง่าย ๆ ไม่ต้องพูดถึงว่านางเองก็ไม่ยินยอม หากกลับไปมือเปล่า ต่อหน้าคุณหนูรองก็ยากจะอธิบาย