กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 47 อนุเจียงตกอยู่ในห้วงทุกข์ทรมาน
ซวี่เยียนกับชุ่ยเซี่ยโบกมือลาท่านพ่อท่านแม่และคนในครอบครัวอย่างแรง ความเศร้าใจเล็กน้อยนั้นเลือนหายไปอย่างรวดเร็วเมื่อรถม้าออกเดินทาง
พี่หญิงอันถงกับไป่เซียงบอกว่า คุณหนูใหญ่และฮูหยินใหญ่จะไม่บังคับใคร หากพวกนางอยากกลับคฤหาสน์ไร่นา คุณหนูใหญ่กับฮูหยินใหญ่ก็จะปล่อยให้กลับได้ เพียงแต่ตอนรับใช้ข้างกายคุณหนูใหญ่กับฮูหยินใหญ่ต้องทำหน้าที่ให้ดี ห้ามเกียจคร้าน
ทั้งสองย่อมรับปากอย่างเต็มปาก ซาบซึ้งจนแทบหลั่งน้ำตา ทั้งยังวางใจได้อย่างหมดจด
เมื่อคืนเซี่ยอวิ๋นซูคุยกับระบบเผือกอยู่นานอีกครั้ง สนุกจนหัวเราะไม่หยุด
ช่วงนี้เรือนหลังของจวนโหวผิงเป่ยมีศึกชิงดีชิงเด่นระหว่างภรรยากับอนุอย่างดุเดือดครึกครื้นทีเดียว!