กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 37 ชาวนาเช่าที่นาลุกฮือ
“แต่ว่า—”
“ท่านแม่ ไม่เป็นไรจริง ๆ เชื่อข้าเถิด”
ฮูหยินซูมองสีหน้าแน่วแน่ของบุตรสาว ดวงตาเอ่อคลอด้วยน้ำตา ในที่สุดก็พยักหน้าเบา ๆ แล้วกล่าวทั้งน้ำตาว่า “ซูเอ๋อร์ จำไว้ ไม่มีสิ่งใดสำคัญไปกว่าความปลอดภัยของเจ้า พวกเราออกไปด้วยกัน หากเห็นท่าไม่ดี เจ้าจงหาโอกาสหนีไปทันที เข้าใจหรือไม่?”
นี่เป็นครั้งแรกที่ฮูหยินซูเผชิญหน้ากับความโหดร้ายอย่างตรงไปตรงมา จู่ ๆ นางก็นึกขึ้นได้ว่า ภายในจวนโหว ภายใต้ใบหน้ายิ้มแย้มของฮูหยินฉี และภายใต้ท่าทีเคารพนบนอบของบ่าวไพร่ทั่วจวน จะมีความโหดเหี้ยมซ่อนอยู่มากเพียงใด ดุจภาพความวุ่นวายโกลาหลตรงหน้านี้หรือไม่?