กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 27 เปิดโปงรากเหง้าของนาง
“ถุย!” เซี่ยอวิ๋นเชี่ยนด่าด้วยความแค้น “อย่ามาทำเป็นพี่หญิงต่อหน้าคุณหนูอย่างข้า เจ้ามีสิทธิ์หรือ?”
เซี่ยอวิ๋นซูเลิกคิ้ว “น้องหญิงมีความกล้าแค่นี้เองหรือ ได้แต่พูดระบายอยู่ลับหลังไม่กี่คำ ช่างไร้ความสามารถจริง ๆ! ถ้ามีปัญญาก็พูดต่อหน้าท่านย่ากับท่านพ่อสิ แล้วข้าจะยอมรับนับถือเจ้า!”
“เจ้า!”
“มีฝีปากไว้พูดจาเช่นนี้ ต่างอะไรกับแมลงเหม็นในร่องน้ำ? ข้าดูแคลนเจ้าจริง ๆ!”
“เซี่ยอวิ๋นซู! เจ้ากล้าดีอย่างไร!”
“ข้าพูดไปแล้ว ย่อมกล้าสิ น้องหญิงพูดอะไรแปลกจริง ๆ ไม่มีธุระก็เลิกเกลียดคนนั้น อิจฉาคนนี้เสียที สงบจิตสงบใจอ่านหนังสือบ้าง ไม่เช่นนั้นแม้แต่คำพูดก็ยังพูดไม่รู้เรื่อง ไม่น่าขันหรือ?”
“เจ้า...”