กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 20 อยากประชัน
“หลงจู๊ฮวาเห็นแก่เงิน พูดจาหว่านล้อมราวกับดอกบัวผลิบาน เอาแต่แนะนำของมีราคาให้พวกนาง แต่พวกนางกลับรับซื้อทั้งหมดอย่างไม่เกรงใจ บ่าวชราไม่เคยเห็นคนโลภเช่นนี้มาก่อนเลยเจ้าค่ะ!”
ฮูหยินฉีแค่นหัวเราะ “พวกพ่อค้ายังอยากขูดดินให้หลุดไปอีกสามชั้นอยู่แล้ว ในเมื่อมีเจ้าทึ่มมาให้รีดไถทั้งที ไหนเลยจะปล่อยไปได้!”
นางถอนหายใจอย่างหงุดหงิดพลางนึกเสียใจอยู่ในใจ
รู้อย่างนี้นางน่าจะพาเชี่ยนเอ๋อร์ไปด้วย! หากนางอยู่ที่นั่น นางไม่เชื่อหรอกว่าแค่เอ่ยเตือนสักสองสามคำแล้วหลงจู๊ฮวาจะยังกล้าก่อเรื่อง