กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 259 ที่นี่คือความยึดติดของฉัน
สิงฉือสวมชุดคลุมยาวสีขาว ใบหน้าดูราวกับเด็กหนุ่มวัยสิบเจ็ดสิบแปดปี
เพียงแต่สายตาของเขาไม่มีความสดใสและมีชีวาอย่างวัยรุ่น หากแต่แฝงไว้ด้วยความสงบนิ่งที่ผ่านพ้นความผันผวนของกาลเวลา
สิงฉือเงยหน้าขึ้น สายตากวาดมองวิหารเทพทั้งสิบสองแห่งในตำหนักใต้ดินทีละแห่ง แล้วเอ่ยช้า ๆ ว่า
“ที่นี่คือความยึดติดของฉัน”
ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนมองสิงฉือ “ความยึดติด?”
สิงฉือเอ่ย “เมื่อหนึ่งหมื่นปีก่อน เทพทั้งสิบสองดับสูญเพื่อช่วยโลก สลายหายไปจากโลกมนุษย์ เมื่อกาลเวลาเปลี่ยนผ่าน เรื่องราวผันแปร จนถึงตอนนี้ก็ไม่มีใครจดจำพวกเขาได้อีกแล้ว”
สิงฉือเดินไปยังวิหารเทพที่อยู่ใกล้ที่สุด
พวกซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนหันมามองหน้ากัน แล้วเดินตามไป