กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 233 คุณถึงจะเป็นเส้นเรื่องหลักในชีวิตอนาคตของฉัน
ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนคล้องแขนสองข้างบนไหล่ของฟู่จวินเหิง แหงนหน้ามองใบหน้าหล่อเหลาสูงศักดิ์ของชายหนุ่ม
“ทำไมคุณถึงกลับมาปุบปับแบบนี้ล่ะ ไม่บอกฉันล่วงหน้าสักคำ”
แววตาและเรียวคิ้วของฟู่จวินเหิงอ่อนโยน น้ำเสียงทุ้มต่ำแฝงความรักใคร่ลึกซึ้ง
“อยากเจอคุณ เลยกลับมาก่อนกำหนด”
ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนยักคิ้วอย่างอดไม่ได้ รู้สึกประหลาดใจจริง ๆ
ประธานบริษัทสายเย็นชาละทิ้งงานการเพื่อความรักเลยเหรอ
แต่ฟู่จวินเหิงกลับขมวดคิ้วเล็กน้อย น้ำเสียงแฝงความแง่งอนที่หาได้ยาก:
“ฉันไปทำงานต่างเมืองมาสิบกว่าวัน ทำงานติดต่อกันสิบกว่าวันไม่ได้พักเลย”
“อย่างไรเสียก็ควรมีเวลาส่วนตัวบ้าง ทำเรื่องที่ตัวเองอยากทำบ้าง”