เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 222 แต่งตัวดูเป็นผู้เป็นคน ทำไมพอเอ่ยปากถึงได้เห่าเหมือนสุนัข?
ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนไม่ได้ตอบคำถามของนายกเทศมนตรีเมือง แต่มองไปยังสำนักงานประจำสำนักอสูรที่เงียบเหงาฝั่งตรงข้าม แล้วเอ่ยถาม:
“นี่ก็เกือบจะพ้นช่วงเช้าไปแล้ว ทำไมถึงไม่มีอสูรมาทำบัตรระบุอัตลักษณ์เลยสักตนล่ะคะ”
นายกเทศมนตรีเมืองได้ยินดังนั้นก็หันไปมองสำนักงานประจำสำนักอสูรครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา:
“ทุกคนต่างไม่เชื่อใจสำนักอสูร จะยินยอมร่วมมือลงทะเบียนข้อมูลอัตลักษณ์ของตัวเองกับพวกนั้นได้ยังไง”
ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนไม่เข้าใจ: “ฉันเคยเห็นใบปลิวของพวกเขาแล้ว แค่ทำบัตรระบุอัตลักษณ์ ก็รับประกันทั้งการทำงานและการเลี้ยงดูยามแก่ช่าง สวัสดิการและเงินตอบแทนดีกว่าสังคมมนุษย์เสียอีก ทำไมพวกคุณถึงต่อต้านกันขนาดนี้ล่ะคะ”