กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 215 จำไว้ ฉันชื่อจวงโม่
ยามเย็น อวี๋ซีเอ่ยลาเด็กหนุ่มที่ริมทะเล แล้วกลับมาถึงบ้าน ก็พบว่าที่บ้านมีแขกมาเยือน
เป็นผู้หญิงรูปร่างสูงเพรียวคนหนึ่งที่มีรอยยิ้มสดใส
พอผู้หญิงคนนั้นเห็นเขา ดวงตาก็พลันเป็นประกาย พุ่งตัวเข้ามาหมายจะหยิกแก้มเขา
อวี๋ซีตกใจจนรีบหลบวูบ หันกลับไปแอบอยู่ข้างหลังอวี๋เหยาทันที
กัวเสี่ยวเสี่ยวซุ่มโจมตีล้มเหลว จึงพูดด้วยน้ำเสียงซบเซาว่า
“อาเหยา ลูกชายเธอจำฉันไม่ได้แล้ว น่าเศร้าจริง ๆ”
อวี๋เหยาดึงอวี๋ซีออกมาจากข้างหลัง แล้วแนะนำให้เขารู้จัก
“เสี่ยวซี นี่คือคุณน้ากัว เพื่อนสนิทของแม่ ตอนหนูเกิดเขายังเคยอุ้มหนูด้วยนะ”
อวี๋ซีเงยหน้ามองกัวเสี่ยวเสี่ยวเงียบ ๆ แล้วพลันเอ่ยถามว่า