เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 212 ฉันไม่ได้มาหางาน ทำ แต่ฉันมาหาคุณ
เมื่อเห็นว่าสือฉู่หรานหางานที่เหมาะสมไม่ได้ และกำลังจะหมดเนื้อหมดตัวในไม่ช้า เซี่ยเฉินก็ไม่ปฏิเสธอย่างที่คิดไว้ เธอยอมรับปากอย่างเต็มใจว่าจะเหลือตำแหน่งงานไว้ให้เธอตำแหน่งหนึ่ง
คิ้วของสือฉู่หรานขมวดคลายออก เธอวางโทรศัพท์มือถือลง และรู้สึกว่าท้องฟ้าแจ่มใสขึ้นมากในทันตา
เซี่ยเฉินยื่นหัวออกมาจากประตูร้านที่เปิดอยู่ครึ่งหนึ่ง พร้อมกับโบกมือให้สือฉู่หราน เป็นสัญญาณให้เธอเข้ามาในร้าน
สือฉู่หรานเดินเข้ามาในร้านชานม เซี่ยเฉินหยิบผ้ากันเปื้อนที่สกรีนชื่อร้านชานมออกจากตู้เก็บของแล้วยื่นให้เธอ
“พวกเราทำความสะอาดกันก่อนนะ เฉี่ยนเฉี่ยนกับเจียหลิงกำลังเดินทางมาแล้ว พอพวกเธอมาถึง พวกเราก็เปิดร้านทำงานได้เลย”
สือฉู่หรานพยักหน้า ขณะกำลังสวมผ้ากันเปื้อนก็เอ่ยถามด้วยท่าทางน่าสงสาร: