กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 205 แรงงานของข้าถูกขนาดนั้นเชียวหรือ
นายกเทศมนตรีเมืองหันไปมองชายหนุ่มผมแดง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา:
“แล้วนายล่ะ? เรื่องของนายมันยังไงกัน ทำไมถึงไปพังประตูร้านของคนอื่นเขา?”
ชายหนุ่มผมแดงก้มหน้าลง รู้สึกละอายใจอยู่บ้าง แต่น้ำเสียงกลับยังคงแข็งกระด้างและร้อนรน:
“นายกเทศมนตรีครับ ตอนนี้น้องสาวของฉันแทบจะจำคนไม่ได้แล้ว พ่อบอกว่าพรุ่งนี้จะส่งเธอไปที่อื่น ฉันก็เลยอยากรีบซื้อชานมกลับไปให้เธอลองดื่มดูทันที”
พูดจบ ชายหนุ่มผมแดงก็ล้วงเงินออกมาหยิบหนึ่งจากกระเป๋า แล้วพูดอย่างร้อนใจ:
“ฉันแค่อยากให้พวกเขาเปิดประตูทำธุรกิจ ฉันมีเงิน ฉันยินดีจ่ายสองเท่า ไม่สิ สามเท่าเพื่อซื้อชานมแก้วเดียว”
นายกเทศมนตรีเมืองสีหน้าหมองลง แล้วพูดด้วยความโมโห: