เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 197 เดือนละสามพัน ใช้ไม่หมด แถมใช้ยังไงก็ใช้ไม่หมด!
หลังจากส่งลูกค้าสองท่านนั้นกลับไป ร้านชานมบำรุงสุขภาพก็กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง ตลอดทั้งบ่ายหลังจากนั้น ไม่มีลูกค้าแวะเวียนมาอีกเลย
ในเมื่อไม่มีลูกค้า ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนก็ยินดีที่มีเวลาว่าง เธอนอนเอนหลังบนเก้าอี้เล่นเกมอย่างสบายใจ ไม่มีความตื่นตระนกแม้แต่น้อย
โจวเจียหลิงพาเด็ก ๆ ทั้งสามคน อย่างสวี่จวิ้นฮุย ฟู่หยางซวี่ และซูซินหราน ช่วยกันตกแต่งกำแพงข้อความของร้านชานม ทำให้เบี่ยงเบนความสนใจไปได้ชั่วคราว
มีเพียงเซี่ยเฉินเท่านั้นที่นั่งไม่ติดลุกไม่สุข เดินจากในร้านออกไปนอกร้าน แล้วก็เดินจากนอกร้านกลับเข้ามาในร้าน อยากจะออกไปบนถนนแล้วลากคนสักสองสามคนเข้ามาอุดหนุนเสียให้รู้แล้วรู้รอด
ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนเล่นเกมจบไปหนึ่งตา พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นแผ่นหลังอันวิตกกังวลของเซี่ยเฉิน
เธอวางโทรศัพท์มือถือลง เดินเหยียดขี้เกียจไปข้างกายเซี่ยเฉิน ยกแขนข้างหนึ่งพาดไหล่เซี่ยเฉิน แล้วทอดสายตามองไปยังสุดปลายถนนด้วยกัน
“พี่เฉิน กำลังมองอะไรอยู่เหรอ”