กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 176 นี่คือสัตว์ขี่ของผมในโลกอสูร
อาจเป็นเพราะไม่มีมลภาวะทางแสงจากเมืองใหญ่ ท้องฟ้ายามค่ำคืนบนเกาะต้าลู่จึงงดงามเป็นพิเศษ
ท้องฟ้าสีเข้มลึกล้ำและยาวไกล ทางช้างเผือกทอดตัวทแยงจากเหนือจดใต้ ดาราดาษดื่นพราวพร่างทอประกายระยิบระยับราวกับเพชรที่ประดับอยู่บนม่านสวรรค์ ส่องสว่างใสกระจ่างจนไม่อาจถอนสายตา
ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนยืนอยู่ข้างลานจอดเฮลิคอปเตอร์ แหงนหน้ามองดวงดาวบนท้องฟ้าอย่างเงียบงันเป็นเวลานาน
ฟู่จวินเหิงยืนสงบนิ่งอยู่ข้าง ๆ จนกระทั่งหลินจือเจี๋ยส่งสัญญาณว่าเครื่องบินพร้อมแล้ว เขาจึงกุมมือซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนขึ้นมา แล้วเอ่ยเสียงเบาว่า
“ไปกันเถอะ ได้เวลาออกเดินทางแล้ว”
ทั้งสองขึ้นเฮลิคอปเตอร์ และบินออกจากเกาะต้าลู่อย่างรวดเร็ว