กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 111 สมองอาจจะถูกแรงระเบิดกระทบกระเทือน
ซูจวงไม่ได้ร่าเริงเหมือนอย่างซูเมี่ยว เขาทำเพียงเฝ้ามองห้องทดลองภายนอกทรงกลมแสงอย่างเงียบสงบ
เขาทำงานอยู่ที่นี่มาเกือบครึ่งปี เครื่องโฮสต์ขนาดใหญ่ที่เห็นอยู่ทุกวัน บัดนี้ดูราวกับสัตว์ร้ายขนาดมหึมาที่กำลังจะกลืนกินพวกเขา ดุร้ายและน่าหวาดกลัวยิ่งนัก
เขาไม่รู้ว่าครั้งนี้จะมีโชคพอให้รอดพ้นจากภัยพิบัติหรือไม่ ทำได้เพียงนับถอยหลังอยู่ในใจอย่างเงียบ ๆ
หากต้องมาตายอยู่ที่นี่เช่นนี้ ยังคงไม่ยินยอมพร้อมใจเลยจริง ๆ...
เมื่อวินาทีสุดท้ายมาถึง ซูจวงสะกดข่มความกลัวเอาไว้โดยไม่หลับตาลง
วินาทีต่อมา เขาเห็นเครื่องโฮสต์ที่ราวกับสัตว์ร้ายเครื่องนั้นแตกกระจายเป็นชิ้น ๆ ต่อหน้าต่อตา เพดานตึกพังทลาย ผนังอาคารปริแตกร้าว...