ตอนที่ 76 มีฉันอยู่ ใครก็อย่าหวังจะแตะต้องฟู่จวินเหิง

ตอนที่ 76 มีฉันอยู่ ใครก็อย่าหวังจะแตะต้องฟู่จวินเหิง

ฟู่หยางซวี่จูงมือซ่งเฉี่ยนเฉี่ยน พลางขยี้ตาเดินลงมาจากบันได

พอเงยหน้าเห็นร่างสูงสง่างามและหล่อเหลาที่ประตู ก็ประหลาดใจว่า

“พ่อ ทำไมกลับมาแล้วล่ะ”

ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนมองไปทางฟู่จวินเหิง ไม่พบกันเพียงไม่กี่วัน ชายหนุ่มดูซูบผอมลงไปบ้าง

เครื่องหน้าหล่อเหลาโฉบเฉี่ยวเผยอานุภาพเฉียบขาดออกมาแผ่วเบา ทั้งยังแฝงความเหน็ดเหนื่อยที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าอยู่นานาเสี้ยว

สภาพเช่นนี้ ดูไม่เหมือนคนที่เหน็ดเหนื่อยจากการเดินทางรอนแรมเลยสักนิด

ฟู่จวินเหิงเดินมาหยุดตรงหน้าคนทั้งสอง ยกมือขึ้นลูบหัวฟู่หยางซวี่ แล้วยื่นกล่องใบหนึ่งให้เขา

“ให้เจ้า”