ตอนที่ 72 พลิกผัน พลิกผัน แล้วก็พลิกผันอีกคราม

ตอนที่ 72 พลิกผัน พลิกผัน แล้วก็พลิกผันอีกคราม

ซ่งผิงและซ่งเชี่ยนพยักหน้ารับด้วยความเงียบงันอีกครั้ง

หลิวยางถามต่อ “ตามที่เธอพูด พวกคุณสี่พี่น้องตอนเด็กๆ อาศัยอยู่กับคุณย่าที่บ้านนอก ต้องเดินเท้าไปโรงเรียนวันละสิบกิโลเมตร หลังเลิกเรียนยังต้องช่วยคุณย่าที่ชรามากแล้วทำงานไร่นา ประสบการณ์เหล่านี้เป็นเรื่องจริงหรือเปล่าครับ”

ซ่งผิงและซ่งเชี่ยนสบตากัน ซ่งเชี่ยนรีบก้มหน้าลงทันที ไม่เอื้อนเอ่ยสิ่งใด

เมื่อเห็นว่าบรรยากาศเริ่มอักอ่วน ซ่งผิงจึงทำได้เพียงกัดฟันเอ่ยรับคำพูด

“เปล่าค่ะ ตอนพวกเรายังเด็กก็เรียนหนังสือในเมืองกับบิดามารดามาตลอด มีแค่ช่วงปิดเทอมฤดูหนาวและฤดูร้อนที่จะไปอยู่เป็นเพื่อนคุณย่าที่บ้านนอกสักพัก แล้วก็เป็นพวกเราห้าพี่น้องที่ไปด้วยกันค่ะ”

หลังจากพูดคำเหล่านี้ออกมา ในใจของซ่งผิงก็หวาดกลัวอย่างยิ่ง นี่เป็นครั้งแรกที่เธอต้องเผชิญหน้ากับกล้อง ไม่คิดเลยว่าจะต้องโกหกคำโตขนาดนี้