กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 203 คนยังไม่ตายเสียหน่อย เหตุใดจะพบผู้คนไม่ได้?
บทที่ 63 สตรีแพศยาก็มักจะเรื่องมากเช่นนี้
“เป็นไปได้ยังไง เมื่อกี้ฉันเห็นกับตาเลยนะ...”
อู๋ซิงเหลียวหลังกลับไปมอง ใต้ต้นทับทิมตรงนั้นมีกิ้งกือดำที่ไหนกัน มีเพียงกิ่งไม้แห้งร่วงหล่นอยู่บนพื้นเท่านั้นเอง
อู๋ซิงเกาศีรษะด้วยความฉงนสงสัย
“งั้นที่เมื่อกี้คุณบอกว่า ทางคุณเองก็มีแมลงเหมือนกันล่ะ?”
ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนชี้ไปยังผีเสื้อคืนหลายตัวที่เกาะพักผ่อนอยู่บนลำต้นไม้
“นี่ไง ผีเสื้อพวกนั้นก็เป็นแมลงเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?”
อู๋ซิงยินเช่นนั้นก็ถอนหายใจยาว หัวเราะออกมาอย่างซื่อ ๆ
“งั้นก็ค่อยยังชั่ว อย่างน้อยก็ไม่กัดคน!”