กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 60 แม้แต่พูดยังพูดไม่ถูกแล้ว
ข้อความบนหน้าจอเพิ่งส่งออกไป ในห้องถ่ายทอดสดพลันมีชายหนุ่มรูปงาม สวมเสื้อเชิ้ตสีขาว กลิ่นอายเย็นชาหลุดพ้นโลกีย์ก้าวเข้ามา
ผู้ชมสายผ่านทาง: [ว้าว นี่คือสมาชิกวงบอยแบนด์วงไหนหรือเปล่า? หล่อจัง ขอขยิบตาดูอีกแวบ!]
สือมู่นั่งลงตรงหน้าโต๊ะในห้องถ่ายทอดสด พอเงยหน้าขึ้นเห็นกล้องถ่ายภาพที่จ่อตรงมาทางเขา สมองก็พลันว่างเปล่าในพริบตา บทพูดที่ท่องจำจนขึ้นใจเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนลืมเลือนไปจนหมดสิ้น!
สือมู่: “... (ΩДΩ)”
แม้ว่าจะเตรียมใจไว้หลายต่อหลายครั้งแล้ว แต่ยามที่ต้องเผชิญหน้ากับกล้องถ่ายภาพจริง ๆ สือมู่กลับพบว่าเขายังคงประเมินตัวเองสูงเกินไปอยู่ดี