ตอนที่ 24 ผมคือฟู่จวินเหิง

ตอนที่ 24 ผมคือฟู่จวินเหิง

ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนหลุบตาลง อารมณ์ดูเหมือนจะดิ่งวูบลงทันที “ฉันเป็นโรคสิ้นหวัง ต้องใช้ปราณวิญญาณในการรักษา”

ฟู่หยางซวี่เงยหน้าสังเกตสีหน้าของซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนอย่างละเอียด เมื่อพบประกายความเจ้าเล่ห์พาดผ่านดวงตาของเธอครู่หนึ่ง ก็วางใจลงทันที เดินตามข้างกายแม่เลี้ยงอย่างสงบเสงี่ยม

สือมู่ตกใจ เอ่ยถามด้วยความห่วงใย “เช่นนั้นตอนนี้คุณยังโอเคอยู่ไหม”

ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนแสร้งทำเป็นปลดปลง “ชีวิตคงอยู่ได้อีกไม่นานแล้ว”

สือมู่ขมวดคิ้วแน่น พยายามขบคิดหาทางอย่างจริงจัง “หมู่บ้านของพวกเรายังมีสมุนไพรที่ล้ำค่าอยู่อีกจำนวนหนึ่ง มีผลรักษาโรคสิ้นหวังของมนุษย์ได้ในระดับหนึ่ง ไม่แน่ว่าอาจช่วยบรรเทาอาการป่วยของคุณได้”

ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนคิดในใจ สมุนไพรใดจะเทียบเท่ากับปราณวิญญาณกัน