ตอนที่ 20 สองแม่ลูกโหมดปล่อยตัวตามสบาย

ตอนที่ 20 สองแม่ลูกโหมดปล่อยตัวตามสบาย

ฟู่หยางซวี่พยักหน้า พูดอย่างจริงจัง “เขาเป็นมหาอสูรของที่นี่”

ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนครุ่นคิด ดูท่าหมู่บ้านซงหยางจะเป็นหมู่บ้านที่มีการอยู่ร่วมกันของมนุษย์กับอสูร แถมอสูรที่นี่ยังเรียนรู้ที่จะหลอมรวมเข้ากับสังคมมนุษย์แล้วด้วย

อันที่จริงอสูรคงมีตัวตนอยู่ในโลกมาโดยตลอด

บางตนถึงขั้นปะปนอยู่ในสังคมมนุษย์ เพียงแต่คนธรรมดาแยกแยะไม่ออกเท่านั้น

มนุษย์มีทั้งดีและเลว อสูรก็เหมือนกัน

อสูรในหมู่บ้านซงหยางส่วนใหญ่เป็นผู้แปลงกายจากพืชพรรณ นิสัยอ่อนโยน ไม่ยุ่งเกี่ยวกับโลกภายนอก เพียงอยากปกป้องดินแดนแห่งนี้ไว้ และหวังแค่มีความเป็นอยู่ที่ดี

ขอแค่ไม่มีใครมารบกวน พวกเขาก็สามารถสืบทอดชีวิตอยู่ที่นี่ต่อไปได้รุ่นต่อรุ่น