เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 2 ความสุขของมหาเศรษฐินี
แต่ในวินาทีถัดมา เจ้าวิหคกลืนวิญญาณตัวนั้นก็หายวับไป
หรือพูดอีกอย่างคือ พลังงานที่ทำให้ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนมองเห็นอสูรนั้นได้หมดลงแล้ว
ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนหันไปมองฟู่หยางซวี่ “ฉันเห็นแล้ว เจ้านกเซ่อซ่าสีเทาตัวหนึ่งกลืนคนเข้าไปคนหนึ่ง”
ฟู่หยางซวี่ชะงักไปครู่หนึ่ง สายตาอันว่างเปล่าปรากฏอารมณ์ความรู้สึกขึ้นมาอย่างหาได้ยาก ราวกับความแปลกใจหลังทำแกล้งคนไม่สำเร็จ
เขากระซิบถาม “คุณไม่กลัวเหรอ”
ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย “กลัวอะไรกัน เจ้านกโง่เง่าเซ่อซ่าตัวนั้น หรือว่าเธอที่มองเห็นอสูรได้ เรื่องนี้ไม่ได้ยิ่งใหญ่อะไรสักหน่อย ฉันยังจับผีได้ด้วยนะ เธอทำเป็นไหมล่ะ”
ฟู่หยางซวี่ “...”
นึกว่าผู้หญิงคนนี้จะตกใจจนกรีดร้องโวยวาย หรือไม่ก็เอาอะไรมาขว้างใส่แล้วไล่เขาออกจากห้อง แต่กลับคิดไม่ถึงเลยว่าจะถูกเธอเหยียดหยามว่าจับผีไม่เป็น?!
ฟู่หยางซวี่ไม่พูดจาอีก จมลงสู่ความสงสัยในตัวเองอย่างลึกซึ้ง