กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 203 - ศาลเจ้าผืนดินแห่งวิญญาณ
ภูเขาด้านหลัง
ฉินฉางเซิงและเซียนหญิงหยุนเซียวเดินเคียงข้างกันไปตามทางหินบนภูเขาด้านหลัง ทั้งสองต่างสวมอาภรณ์ลำลองสีสันเรียบง่ายสง่างาม
"เจ้าดูดอกท้อพวกนั้นสิ..." ฉินฉางเซิงชี้ไปยังต้นดอกท้อที่อยู่ไม่ไกล
เซียนหญิงหยุนเซียวมองตามสายตาของเขา เห็นเพียงดอกท้อบนต้นนั้นกำลังเบ่งบานเต็มที่
เซียนหญิงหยุนเซียวเพิ่งคิดจะเอ่ยตอบ ทว่ากลับบังเอิญสบเข้ากับสายตาของฉินฉางเซิงที่หันมามองพอดี
ดวงตาของฉินฉางเซิงอ่อนโยน แฝงรอยยิ้มบางๆ ราวกับบรรจุแสงอาทิตย์อุ่นในฤดูใบไม้ผลิ ทำให้หัวใจของนางกระตุกวูบ ใบหน้าที่เดิมสงบนิ่งพลันขึ้นสีแดงระเรื่อ แม้แต่ติ่งหูก็ยังย้อมเป็นสีชมพู
นางรีบเบือนสายตาไปยังพุ่มกุหลาบข้างกาย "ก็ดู...ดูดีจริงๆ"