เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 181 - อาการไอของพระยูไล
แสงสีดำสายหนึ่งที่ละเอียดอ่อนจนแทบไม่อาจสังเกตเห็นได้ พุ่งออกมาจากรอยแยกแห่งความว่างเปล่าราวกับภูตผี ด้วยความเร็วอันถึงขีดสุด มันทะลุผ่านแสงพุทธของอารามสายฟ้าสะท้าน แล้วจมหายเข้าไปในร่างของพระยูไล
"อึก..." พระยูไลแค่นเสียงในลำคอ ลมหายใจที่เดิมสงบนิ่งพลันปั่นป่วน รัศมีสีทองรอบกายสั่นไหวอย่างรุนแรง ดอกบัวในฝ่ามือแตกสลายในพริบตา
ร่างของพระยูไลโน้มไปข้างหน้าอย่างควบคุมไม่ได้ จากนั้นเสียงไออย่างรุนแรงก็พลันดังขึ้น "แค่ก... แค่กแค่ก..." เสียงไอแหบพร่าและเร่งร้อน แตกต่างจากน้ำเสียงอ่อนโยนขณะเทศนาธรรมก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง ทุกครั้งที่ไอ ไหล่ของพระยูไลจะสั่นสะท้านเล็กน้อย แม้แต่ดอกบัวเก้าชั้นก็ยังเกิดแรงสั่นสะเทือนแผ่วเบาตามไปด้วย
"พระพุทธองค์!"