กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 168 - ลูกบอลปักลายนอกสวรรค์สามสิบสามชั้น
โลกสุขาวดีแห่งแดนประจิม
เจี่ยอิ่นผู้เป็นเซียนศักดิ์สิทธิ์กำลังนั่งขัดสมาธิบนเบาะรองนั่ง หลับตาเข้าฌาน รอบกายโอบล้อมด้วยแสงพุทธอันสงบศานติ
ทันใดนั้นเขาพลันเบิกตาโพลง สีหน้าเปลี่ยนแปลงฉับพลัน บาดแผลลึกจนเห็นกระดูกปรากฏขึ้นบนหน้าอกโดยไร้สัญญาณเตือน พลังอสูรอันเย็นเยียบแทรกซึมเข้าสู่ร่างในพริบตา ทำให้เขาอดครางด้วยความเจ็บปวดไม่ได้ และมีโลหิตไหลซึมออกจากมุมปาก
เมื่อมองบาดแผลที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน สีหน้าของเจี่ยอิ่นผู้บำเพ็ญเต๋าก็เคร่งขรึมจนน่าหวาดหวั่น
"ศิษย์พี่ ท่านเป็นอะไรไป?" ดวงตาของนักพรตจุ่นถีเต็มไปด้วยความตกตะลึงเช่นกัน