กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 117 - ตือโป๊ยก่ายถือกำเนิด
บทที่ 117 ตือโป๊ยก่ายถือกำเนิด
"หา?!" ซุนหงอคงไม่เชื่อคำพูดของฉินฉางเซิงแม้แต่น้อย "ศิษย์พี่ ท่านไม่ได้ล้อข้าเล่นกระมัง? พระยูไลเฒ่านั่นคิดจะกักขังข้าไว้ถึงห้าร้อยปี แล้วเหตุใดจึงมีเมตตาปล่อยข้าออกมา!"
ฉินฉางเซิงยิ้ม แต่ไม่ได้กล่าวสิ่งใดมากนัก
ในเวลานั้นเอง พลันมีเสียงสั่นสะเทือนแผ่วเบาดังมาจากเหนือเก้าชั้นฟ้า
"หืม?" ซุนหงอคงขมวดคิ้วเป็นคนแรก เนตรเพลิงของเขาเหม่อมองไปยังท้องฟ้าโดยไม่รู้ตัว "เสียงอะไรน่ะ?"
ฉินฉางเซิงเงยหน้ามองตาม เห็นท้องฟ้าที่เดิมแจ่มใสถูกลำแสงสีทองสายหนึ่งฉีกทึ้งชั้นเมฆลงมาโดยไร้ลางบอกเหตุ ราวกับเป็นพรประทานจากเทพสวรรค์ พุ่งตรงลงมายังทิศทางเรือนด้านหลังของศาลเจ้าที่!