กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 109 - ป้อนน้ำทองแดง
ซุนหงอคงดิ้นรนพยายามเบือนหน้าหลบ ทว่าพระพุทธะกลับกดศีรษะของเขาเอาไว้แน่น
"หึ นี่คือสิ่งที่พระยูไลมีพระบัญชาเป็นพิเศษ ให้เจ้าสำนึกผิดอยู่เบื้องล่างภูเขาอย่างดี ทุกวันอนุญาตให้ดื่มได้เพียงน้ำทองแดงและกินได้เพียงลูกเหล็ก เจ้าจะเลือกมากไปไย!"
พระพุทธะอีกองค์แค่นเสียงเย็นชา ก่อนฝืนยกชามดินเผาจ่อริมฝีปากของซุนหงอคง
"หยุด!"
สิ้นเสียง พระพุทธะทั้งสองก็พลันหยุดนิ่งอยู่กับที่
ซุนหงอคงเงยหน้ามองเช่นกัน และเห็นฉินฉางเซิงปรากฏกายอยู่ไม่ไกล
"ศิษย์พี่!"
เมื่อเห็นฉินฉางเซิงปรากฏตัวตรงนั้น ซุนหงอคงก็ยินดีเป็นอย่างยิ่ง
"ไป!"