กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 92 - การทะลวงสู่มหาเซียนต้าหลัว
บทที่ 92 เขาฝางชุ่น ถ้ำสามดาว
ปรมาจารย์โพธิ์นั่งอยู่บนม้านั่งหิน มือถือพัดใบตาล พลางต้มชาสะอาดอย่างสบายอารมณ์
เขาค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองฉินฉางเซิงที่ยืนอยู่ตรงนั้นอย่างนอบน้อม แววตาเผยรอยยิ้มที่สังเกตได้ยาก
"เจ้ายังจำได้ว่ายังต้องกลับมา" ปรมาจารย์โพธิ์กล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแฝงความหยอกเย้าอยู่หลายส่วน
"ศิษย์คิดถึงอาจารย์ จึงกลับมาเยี่ยมขอรับ!" ฉินฉางเซิงรีบกล่าว
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ปรมาจารย์โพธิ์ก็อดหัวเราะไม่ได้ ขณะเดียวกันยังมองฉินฉางเซิงอีกครา ดวงตาลุ่มลึกดุจบ่อน้ำโบราณ ราวกับสามารถมองทะลุจิตใจผู้คนได้
"พูดมา คราวนี้กลับเขามีเรื่องใดกันแน่?"