เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 88 - เจ็ดหมื่นทหารสวรรค์
ภายในตำหนักหลิงเซียว จักรพรรดิหยกประทับอยู่บนบัลลังก์มังกร พระพักตร์มืดครึ้มจนแทบมีหยดน้ำไหลออกมา
เหล่าเซียนขุนนางเบื้องล่างต่างเงียบกริบ พวกเขาก้มศีรษะลงทีละคน ไม่กล้าสบพระเนตรของจักรพรรดิหยก
หลี่เทียนหวังพาองค์ชายสามนาจาเดินเข้ามาในตำหนัก ก่อนจะคุกเข่าลงกับพื้นดังตุบ
"กระหม่อม... กระหม่อมหลี่จิ้ง ขอถวายบังคมฝ่าบาท!" หลี่เทียนหวังเอ่ยด้วยเสียงแหบแห้ง แฝงไว้ด้วยความเหนื่อยล้าและหวาดหวั่นที่ปิดบังไม่มิด
"ครั้งนี้กระหม่อมบัญชาการทหารล้อมปราบเขาฮวากั่วซาน แต่ไม่อาจจับกุมซุนหงอคงได้ กลับต้องสูญเสียทหารและแม่ทัพมากมาย ขอฝ่าบาททรงลงโทษด้วยเถิด!"
เหล่าแม่ทัพที่อยู่เบื้องหลังต่างคุกเข่าลงพร้อมกัน ตะโกนเสียงเดียวว่า "ขอฝ่าบาททรงลงโทษด้วยเถิด!"
จักรพรรดิหยกกวาดพระเนตรมองทหารที่เหลืออยู่ในตำหนัก ก่อนจะหยุดลงที่หลี่เทียนหวัง แล้วตรัสด้วยสุรเสียงเย็นชา "ผลการรบครั้งนี้เป็นอย่างไร?"
"กราบทูลฝ่าบาท ครั้งนี้กระหม่อมพาทหารสวรรค์หนึ่งแสนนายไปยังเขาฮวากั่วซาน แต่ถูกซุนหงอคงสังหารไปกว่าเจ็ดหมื่นนาย..." หลี่เทียนหวังก้มศีรษะทูล
"ทหารสวรรค์ตายไปเจ็ดหมื่นนายงั้นหรือ?" จักรพรรดิหยกผุดลุกขึ้นทันที