กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 72 - พระยูไลเสด็จมา
พระยูไลเสด็จมา
เขาแผ่ฝ่ามือออกโดยไม่รู้ตัว ปราณวิญญาณสีทองอ่อนควบแน่นอยู่กลางฝ่ามือ เมื่อจิตใจเคลื่อนไหว ปราณวิญญาณก็พลันขยายตัว กลายเป็นเงาแสงสูงหนึ่งจั้ง หลังเงาแสงสลายไป เสือร้ายลายดำทั้งตัวก็ปรากฏขึ้นด้านนอกถ้ำพำนัก
พยัคฆ์อักขระดำตัวนี้มีรูปร่างปราดเปรียว ความสูงช่วงไหล่เกือบสามเมตร ขนสีดำประดับด้วยลวดลายสีทองหม่น ส่องประกายอยู่ใต้แสงอรุณ ดวงตาพยัคฆ์สีอำพันเปล่งประกายมีชีวิตชีวา ทว่าไม่มีความดุร้ายแม้แต่น้อย
"เอ๊ะ! เสือตัวนี้มาจากไหนกัน?" ซุนหงอคงที่กำลังบำเพ็ญเพียรถูกพยัคฆ์อักขระดำซึ่งปรากฏขึ้นกะทันหันทำให้ตกใจ เขารีบถอยหลังไปสองก้าว ยกกระบองขึ้นแล้ววางลง
เขาสัมผัสได้ว่าเสือตัวนี้ไม่มีเจตนาร้าย ตรงกันข้ามยังมีจิตวิญญาณอย่างยิ่ง