เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 42 - โรงเตี๊ยม
หลังจากปีศาจหมาป่าสิ้นชีพ ผู้คนหลายบ้านที่ปิดประตูหน้าต่างแน่นหนาต่างก็แอบยื่นศีรษะออกมา มองแผ่นหลังของพวกเขาพลางกระซิบกระซาบกัน
เถ้าแก่โรงเตี๊ยมแห่งนั้นก็เปิดประตูใหญ่ออกเช่นกัน
ฉินฉางเซิงกับซุนหงอคงเดินไปยังโรงเตี๊ยมด้วยกัน
เมื่อเห็นฉินฉางเซิงกับซุนหงอคงเดินเข้ามา เถ้าแก่ก็สะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ ใบหน้าซีดขาวลงหลายส่วน
"อย่ากลัว พวกเรามากินอาหาร" ฉินฉางเซิงกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พลางโยนเศษเงินก้อนหนึ่งลงบนโต๊ะ
"เอาสุรามาหนึ่งกา เนื้อวัวสองจาน บะหมี่ชามใหญ่สองชาม และกับแกล้มสองจาน!" ฉินฉางเซิงสั่ง
เถ้าแก่จึงได้สติกลับมา เขาจ้องเงินบนโต๊ะอยู่นาน จากนั้นมองทั้งสองคนแล้วดวงตาก็พลันเป็นประกาย รีบขานรับด้วยร่างกายสั่นเทา "มี... มีขอรับ! ลูกค้ารอสักครู่ ข้าน้อยจะไปจัดเตรียมเดี๋ยวนี้!"