เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 29 - ศิษย์พี่ของซุนหงอคง
"คิดบัญชีของเขา ข้าจ่ายเอง!" ฉินฉางเซิงยื่นเงินสองตำลึงให้เสี่ยวเอ้อร์
"ขอบคุณนายท่าน!" เสี่ยวเอ้อร์กล่าวขอบคุณด้วยสีหน้าปลาบปลื้ม ก่อนรับเงินจากมือฉินฉางเซิง
ฉินฉางเซิงจ่ายเงินเรียบร้อยแล้วก็ลุกขึ้นเตรียมจากไป
เมื่อเห็นเช่นนั้น เจ้าลิงก็เดินตามหลังเขาต้อย ๆ ราวกับหางเล็ก ๆ ที่สลัดไม่หลุด
ฉินฉางเซิงหันกลับไปมองมันแวบหนึ่ง เจ้าลิงจึงหยุดฝีเท้า แล้วเบิกดวงตากลมโตไร้เดียงสามองเขา
ฉินฉางเซิงยิ้ม มิได้ขับไล่มัน เขารู้ว่า ด้วยนิสัยของเจ้าลิงตัวนี้ หากมันไม่คิดจะตามแล้ว ต่อให้ผู้ใดก็รั้งมันไว้ไม่อยู่
เมื่อเดินมาถึงนอกเมืองสะพานเป็ด ฉินฉางเซิงก็หยุดฝีเท้า
"เจ้าตามข้ามาตลอดทำไมกัน?" ฉินฉางเซิงถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
เขารู้ว่าเจ้าลิงตัวนี้แม้ยังมีสัญชาตญาณดุร้ายอยู่มาก แต่กลับรู้ความอย่างยิ่ง การหลอกลวงธรรมดาย่อมปิดบังมันไม่ได้ มิสู้ถามกันอย่างตรงไปตรงมา