เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 9 - เกราะไหมทอง
ก่อนที่เขาจะทันได้ตอบสนอง กระแสความทรงจำมหาศาลก็หลั่งไหลเข้าสู่ห้วงสมองราวกับน้ำหลากที่พังทลายเขื่อน
"หึ่งงงง——" เศษเสี้ยวความทรงจำวาบผ่านทะเลสำนึกอย่างรวดเร็ว ภาพแรกที่แจ่มชัดคือภาพของเขาซึ่งสวมเกราะและติดตามแม่ทัพเทียนเผิงลงมายังโลกเบื้องล่างเพื่อกำราบปีศาจ
"เจ้าหนุ่มฉิน รีบตามมา! ในรังปีศาจครานี้ต้องมีสมบัติไม่น้อย อย่าปล่อยให้พวกมันหนีไปได้!" เสียงของแม่ทัพเทียนเผิงห้าวหาญ ฉินฉางเซิงในความทรงจำหัวเราะรับ ทั้งสองพุ่งเคียงบ่าเคียงไหล่เข้าไปในถ้ำปีศาจ แสงกระบี่กับเงาคราดประสานกัน เลือดปีศาจสาดกระเซ็นเต็มฟ้า
ท้ายที่สุดฉินฉางเซิงยังสังหารปีศาจงูดำที่กำลังร้องขอชีวิตตนหนึ่งลงด้วย
จากนั้นภาพความทรงจำก็เปลี่ยนไปในฉับพลัน
ภายในวังจันทรา เซียนหญิงผู้หนึ่งสวมกระโปรงเซียนแขนกว้างยืนอยู่ใต้ต้นกุ้ยฮวา ในอ้อมแขนอุ้มกระต่ายหยก ใบหน้างดงามเป็นหนึ่งในใต้หล้า รอบกายโอบล้อมด้วยแสงจันทร์เย็นเยียบ นางก็คือเซียนหญิงฉางเอ๋อแห่งวังจันทร์
ฉินฉางเซิงยืนอยู่ไม่ไกล มองแผ่นหลังของเซียนหญิงฉางเอ๋อด้วยแววตาเปี่ยมความยำเกรงและชื่นชมอยู่หลายส่วน
ราวกับเซียนหญิงฉางเอ๋อจะรู้สึกถึงสายตาของเขา นางหันกลับมาแล้วยิ้มบางให้ รอยยิ้มอ่อนโยนดุจแสงจันทร์ ทำให้วังจันทร์ทั้งแห่งฉาบด้วยความอบอุ่นขึ้นชั้นหนึ่ง