กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 87: ฆ่าคน แล้วไปตามนัด
เมื่อเห็นใครบางคนเดินเข้ามา หลี่เหล่าหู่เพียงขมวดคิ้ว
เขาเหลือบมองคนที่ล้มอยู่ในกองเลือดบนพื้นอีกครั้ง ก่อนหรี่ตาลง น้ำเสียงเจือความเย็นชา
“แกก็คือเฉินเจ๋อที่ทำให้เมืองซานไห่ปั่นป่วนไปหมดสินะ?”
“มีฝีมืออยู่บ้างจริง ๆ ลูกน้องกลุ่มนี้ของฉันล้วนเป็นยอดฝีมือที่ฝึกมาอย่างดี แต่ละคนรับมือสถานการณ์ได้ด้วยตัวเอง!”
“ถ้าร่วมมือกัน ต่อให้ลอบสังหารปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้สักคนก็ยังเหลือเฟือ!”
“แต่กลับถูกแกฆ่าจนหมดโดยไม่มีสุ้มเสียง!”
น้ำเสียงของหลี่เหล่าหู่เย็นเยียบ สายตาดุดันจ้องเฉินเจ๋อเขม็ง ก่อนจะเตะเก้าอี้ข้างตัว