กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 60: เด็กหนุ่มหน้าหวาน ผู้คนหน้าถอดสี
ขณะที่เฉินเจ๋อลากเจียงหลิงอวิ๋นใกล้ถึงดาดฟ้า ในที่สุดเจียงหลิงอวิ๋นก็เอ่ยปาก
“น้องชาย ปะ...ปล่อยฉันก่อนได้ไหม ฉันเดินออกไปเอง!”
“ถ้าน้องชายจะฆ่าฉัน ฉันจะไม่ขัดขืนเด็ดขาด ขอแค่อย่างเดียว ให้ฉันเหลือศักดิ์ศรีครั้งสุดท้ายบ้าง!”
เพียงคิดว่าตนถูกลากไปเหมือนหมาตาย
แล้วต้องปรากฏตัวต่อหน้าผู้คนในสภาพน่าเวทนาเช่นนี้
เขาก็อยากตายเสียตั้งแต่ในห้องโถง
เขาอายุปูนนี้แล้ว
ทิ้งเรื่องเล่าขานไว้มากมายนับไม่ถ้วน แต่สุดท้ายหากต้องจบลงเช่นนี้ เกรงว่าคงกลายเป็นเรื่องขำขันครั้งใหญ่ของเมืองซานไห่
ต่อให้ตายระหว่างประมือกับเฉินเจ๋อ