เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 15: การประนีประนอมของตระกูลโจว
เสียงตวาดด้วยความโกรธของเฉินโหย่วเจิ้งดังมาก
แม้แต่บอดี้การ์ดที่อยู่ด้านนอกยังได้ยิน
แต่ก่อนเข้ามา ประธานบริษัทได้กำชับไว้แล้วว่า หากไม่มีคำสั่งจากเขา ห้ามใครเข้าไปทั้งนั้น
เมื่อเห็นเฉินโหย่วเจิ้งมีท่าทีคลุ้มคลั่งถึงเพียงนี้ โจวปู้เหวยก็พอจะเข้าใจ เพราะตอนที่เขาเห็นลูกสาวนอนอยู่ในโรงพยาบาล เขาเองก็ตกอยู่ในสภาพคลุ้มคลั่งไม่ต่างกัน
เพียงแต่เขาเป็นนักธุรกิจ คนที่คำนึงถึงผลประโยชน์เป็นอันดับแรก และรู้ว่าควรทำอย่างไรจึงจะหลีกเลี่ยงภัยร้ายได้
หากมีทางอื่น เขาไม่มีวันมาประนีประนอมแน่
ขณะเดียวกัน เขาก็มีวิธีทำให้เฉินโหย่วเจิ้งยอมให้อภัย เพราะคนที่ทำร้ายลูกสาวของพวกเขาไม่ใช่คนของตระกูลโจว
“ผมรู้ว่าพวกคุณเจ็บปวด ตอนลูกสาวผมนอนอยู่บนเตียงคนไข้ ผมก็ทุกข์ใจไม่ต่างจากพวกคุณ!”