เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 9: จับให้หมดทุกคน
เมื่อคืนตอนเฉินเจ๋อออกไป เขาระมัดระวังตัวอย่างยิ่งแล้ว
แต่สุดท้ายก็ยังถูกผู้ดูแลผู้ป่วยในโรงพยาบาลจิตเวชจับได้ว่าเขาหายตัวไป
บนเตียงของเขามีเพียงของจิปาถะกองอยู่
คนแรก ๆ ที่ได้รับโทรศัพท์ก็คือพ่อแม่ของเขา
เฉินโหย่วเจิ้งซึ่งกำลังเฝ้าเฉินเสี่ยวเหมยอยู่ พอได้ยินว่าลูกชายหนีออกจากโรงพยาบาลจิตเวช หนังตาก็กระตุกขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
“คุณกำลังบอกว่า ลูกชายผมออกจากโรงพยาบาลไปโดยไม่มีใครรู้ตัวงั้นหรือ”
“ใช่ครับ คุณเฉิน เป็นความผิดของพวกเราที่ดูแลไม่ทั่วถึง ลูกชายคุณหลบหนีเก่งมากจริง ๆ แม้แต่ห้องควบคุมกล้องวงจรปิดของเราก็ยังหาร่องรอยไม่พบเลยครับ!”
“หมายความว่าตอนนี้พวกคุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่าลูกชายผมอยู่ที่ไหน?”
“ขอโทษครับ คุณเฉิน พวกเราก็ไม่อยากให้เป็นแบบนี้!”