กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 2: วันนี้น้องสาวไม่มา
คืนนั้น
เฉินเจ๋อรอจนถึงห้าทุ่มครึ่ง แต่น้องสาวก็ยังไม่มา
เขายืนเหม่ออยู่หน้าประตูเพียงลำพัง ทั้งที่อากาศเริ่มหนาวแล้ว
พยาบาลที่เดินผ่านต่างห่อตัวเพราะความหนาว
แต่เฉินเจ๋อสวมเสื้อผ้าบางกว่าพวกเธอเสียอีก กลับยังทอดสายตามองไปไกลด้วยสีหน้าสงบนิ่ง ราวกับไม่รู้สึกถึงความหนาวเย็น
“คนป่วยทางจิตก็คือคนป่วยทางจิต หนาวขนาดนี้ยังไม่รู้จักกลับเข้าไปหลบ”
“ใกล้เวลาเข้านอนแล้ว เธอไปไล่เขากลับห้องหน่อยไหม”
“อยากไปก็ไปเองสิ เธอก็รู้ว่าไอ้หนูนั่นวิปริตและคลั่งขนาดไหน ถ้ามันผูกใจเจ็บขึ้นมา ไม่รู้จะถูกทรมานไปอีกนานเท่าไร”