0565

⬢⬢⬢

ตอนที่ 565 เจ้าแม่วารีอินจี!

หยางเฉินมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือตลอดทาง แทบจะไม่ได้หยุดพักผ่อนระหว่างทางเลย

ด้วยสถานที่แห่งนี้ยังอยู่อีกไกล เขาจึงรุดหน้าไปด้วยวิชาตัวเบาอันล้ำเลิศเลอแทบตลอดทาง กระทั่งม้าเร็วยังนับว่าเชื่องช้าเกินไป

สถานที่ที่เขามาถึงนั้นมีชื่อเสียงอย่างยิ่ง ซึ่งก็คือเทือกเขาฉางไป๋นั่นเอง

แม้จะเป็นช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วง แต่ในหุบเขากลับมีมวลบุปผาดั่งแพรพรรณ ท่ามกลางแมกไม้ที่บดบังแต่งแต้มด้วยศาลาและหอสูง เห็นได้ชัดว่าภายในหุบเขามีผู้คนพำนักอยู่

ทั้งยังมีสำนักชีแห่งหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่ในจุดที่สะดุดตา

ทว่าคนที่เขาจะไปหากลับมิใช่ใครบางคนในสำนักชีแห่งนั้น

หยางเฉินเดินขึ้นสู่ที่สูงของภูเขาตลอดทาง

มีสระสวรรค์อยู่แห่งหนึ่ง เขาเดินมาถึงริมแอ่งน้ำลึก