เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 558 คนอื่นฝึกวรยุทธ์เขากลับพลอดรัก!
บนผนังหินแห่งนี้ยังมีคำอธิบายที่เป็นตัวอักษรอยู่อีก ทว่าน่าเสียดายที่เป็นอักษรลูกอ๊อดซึ่งทำให้ผู้คนอ่านไม่เข้าใจ
ไม่ทันรู้ตัวก็ถึงเวลาอาหารค่ำเสียแล้ว
ทว่ายามที่หยางเฉินตามไปดู หลี่ม่อฉิวก็ยังคงศึกษาค้นคว้าอยู่ในห้องศิลาห้องแรก
มู่หว่านชิงที่ทุ่มเทเอาใจใส่ให้กับการเสาะแสวงหาวรยุทธ์เป็นอย่างยิ่งก็จดจ่ออยู่เช่นกัน
มู่หรงจิ่วกำลังตั้งใจฟังผู้อาวุโสแห่งยุทธภพสองท่านโต้เถียงกัน
ส่วนเนื้อหาที่โต้เถียงกันนั้นก็คือบทกวีประโยคแรกบนผนังหินนั่นเอง
คนทั่วไปต่างเข้าใจตัวอักษรแต่ละตัวไม่เหมือนกัน จึงยากที่จะหาข้อสรุปตรงกันได้
“คำว่า ‘หู’ ในประโยค ‘จ้าวเค่อสวมพู่หู’ นี้หมายถึงชาวหูในดินแดนตะวันตก ผู้สูงส่งที่บัญญัติคัมภีร์มหาเร้นลับนี้ขึ้นมา แปดเก้าส่วนในสิบส่วนย่อมมาจากต่างแดนเช่นกัน เหมือนดั่งบรรพจารย์ตั๊กม้อที่มาเผยแผ่พุทธศาสนาและสั่งสอนวิชา!”