0520

⬢⬢⬢

ตอนที่ 520 การเลือกของมู่หรงจิ่ว

เฒ่าทารกโจวโป๋ทงเคยกล่าวไว้ประโยคหนึ่งว่า การค้นคว้าศึกษาวรยุทธ์นั้นมีความสุขไร้ขีดจำกัด ถึงขั้นทำให้คนลืมเลือนเวลาได้

เขาเป็นคนคลั่งยุทธ์โดยกำเนิด การกล่าวเช่นนี้ย่อมไม่มีข้อให้ต้องตำหนิ

ทว่าในวันนี้ ตอนนี้ หยางเฉินกลับเกิดความรู้สึกเช่นนี้ขึ้นมาด้วยเช่นกัน

เขาลืมไปแล้วเช่นกันว่าตนเองมายังหุบเขาแห่งนี้ได้กี่วันแล้ว

ยามนี้ แม้กระทั่งว่าตนเองอยู่ใต้น้ำมานานเท่าใดแล้วเขาก็ไม่รู้

หากคิดจะหาวิธีทำให้ปราณแท้ไหลเวียนดั่งสายน้ำ วิธีที่เขาใช้ก็คือวิธีที่โง่เขลาที่สุดแต่ก็แท้จริงที่สุด

ดำดิ่งอยู่ในน้ำ สัมผัสมัน หลอมรวมเข้ากับมัน และกลายเป็นมันในท้ายที่สุด

ทันใดนั้นหยางเฉินก็ลืมตาขึ้นที่ก้นน้ำ สองมืออยู่ในท่วงท่ายกประคองขึ้น