กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 492 มุ่งสู่ภูผาเต่า!
หยางเฉินก้มหน้าลงมอง พลันร้องในใจว่าแย่แล้ว
ทว่าในวินาทีถัดมา เขากลับเงยหน้าหัวเราะร่า
“เจ้าหัวเราะอะไร?”
หยางเฉินชี้ไปยังชามและตะเกียบบนโต๊ะ “ล้วนเป็นเพราะนังหนูเย่ลวี่เยี่ยนนั่นแท้ๆ ต้มน้ำแกงบำรุงให้ข้าก็แล้วไปเถอะ ใครจะรู้ว่ายังใส่ยาบำรุงลงไปไม่ต่ำกว่าหกเจ็ดขนาน ข้าเพิ่งจะดื่มหมด เลือดกำเดาก็ไหลไม่หยุด บำรุงจนเกินขนาดไปมาก ทำเอาเจ้าต้องหัวเราะเยาะแล้ว”
ใครจะรู้ว่า เพิ่งจะอธิบายจบ หลี่ม่อฉิวก็ก้าวเข้ามาแล้วบิดหูเขาอย่างแรงในทันที
“เจ็บๆๆ เจ้าทำอะไรน่ะ? รีบปล่อยมือเร็วเข้า”
“เจ้าตัวร้ายไร้ยางอายนี่! ต้องเป็นเพราะออกไปเที่ยวเตร่เกี้ยวพาราสีอยู่ข้างนอกหลายวันเป็นแน่ มิฉะนั้นพอกลับมาดื่มน้ำแกงชามเดียวจะอ่อนเปลี้ยเพลียแรงถึงเพียงนี้ได้อย่างไร!”
คำพูดนี้มีบุรุษใดทนรับได้กัน?