เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 327 ข้าต้องการเพียงท่าน!
นี่เป็นครั้งแรกที่อินหลีเห็นหยางเฉินสบถคำหยาบออกมา
“ประโยคสุดท้ายนี้ต้องถ่ายทอดไปด้วยหรือไม่”
“สำคัญที่สุดก็คือประโยคสุดท้ายนี่แหละ! หากใต้บัญชาข้ามีคนอย่างเว่ยอีเซี่ยว หยางเซียว เผิงหลวงจีนพวกนี้ ข้ายังจะต้องมาทนแสดงละครอยู่กับเฉินโหย่วเลี่ยงที่นี่อีกหรือ รีบไปได้แล้ว!”
อินหลีโกยอ้าววิ่งหนีไปทันที
หยางเฉินถ่ายทอดปราณแท้ให้หวานเหยียนผิงในทันใด เพื่อช่วยนางรักษาอาการบาดเจ็บ
ร่างกายของนางใช้แรงเกินขีดจำกัดไปค่อนข้างสาหัส
หลี่ม่อฉิวพานางกลับไปส่งยังที่พักในเวลาต่อมา ให้นางนอนลงพักผ่อนโดยมิต้องทำสิ่งใดทั้งสิ้น
“หลิงปัวยังไม่กลับมา นี่ออกจะแปลกไปสักหน่อย! เป้าหมายที่ผิงเอ๋อร์สะกดรอยตามคือตัวจริง แล้วสิ่งที่นางสะกดรอยตามคืออะไรกันแน่” หลี่ม่อฉิวเอ่ยอย่างกังขา