กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 258 เรื่องของศิษย์น้องหญิงเจ้า ข้ามีวิธีที่ดี
เช่นนี้เอง ทั้งสองจึงค้างแรมในป่าหนึ่งคืน
วันที่สองเมื่อดวงตะวันลอยสูงขึ้น ฉินหงเหมียนจึงลืมตาขึ้นอย่างเหนื่อยล้า
บนกายมีเสื้อผ้าคลุมไว้ ใต้ร่างยังปูด้วยเสื้อคลุมตัวนอกของหยางเฉิน
นางมองซ้ายแลขวา ไม่เห็นแม้แต่เงาคน
“ไปไหนแล้วนะ? เจ้าเด็กเวร เขาเกิดปีสุนัขหรือไรกัน...”
สวมเสื้อผ้าแล้ว ฉินหงเหมียนก็นั่งเหม่ออยู่ครู่หนึ่ง
เมื่อนึกถึงเรื่องราวมากมายเมื่อคืน ภายใต้ 'การข่มขู่' ของหยางเฉิน นางไหนเลยจะยังกล้าปากแข็ง
ได้แต่บอกซ้ำ ๆ ว่าทุกอย่างล้วนฟังเจ้า และยังพูดจาชวนให้ขวยเขินไปตั้งมากมาย