เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 226 ฝ่ามือปะทะฝ่ามือ ปะทะกันซึ่งหน้า!
การที่ฉิวเชียนเริ่นยอมลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้ ย่อมหมายความว่าเขายอมรับในฝีมือของอีกฝ่ายแล้ว
หากฝีมือไม่ถึงขั้น อย่าว่าแต่ลุกขึ้นยืนเลย แม้แต่จะดื่มสุรากับเขาสักจอกก็ยังไม่มีคุณสมบัติ
ทว่าคำพูดประโยคนี้ของหยางเฉินกลับกล่าวอย่างไม่เกรงใจแม้แต่น้อย
เรื่องนี้ทำให้ฉิวเชียนเริ่นไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง ไม่ว่าจะอย่างไร เขาก็เป็นคนรุ่นเดียวกับอั้งชิกกงและอึ้งเอี๊ยะซือ ส่วนหยางเฉินผู้นี้เป็นเพียงแค่เด็กรุ่นหลังเท่านั้น
เขาท่องทั่วยุทธภพมาหลายสิบปี แต่หยางเฉินนับจากไร้ชื่อเสียงจนโด่งดังขึ้นมาเพิ่งจะผ่านไปไม่ถึงปีด้วยซ้ำ
"หากข้าไม่เข้าใจเล่า?" ดังนั้น คำตอบของเขาจึงไม่เกรงใจเช่นกัน
"เช่นนั้นก็มาวัดกันที่วิชาหมัดเท้า! เพียงแต่บังอาจถามประมุขพรรคฉิวว่าเหตุใดจึงมาที่นี่ มีจุดประสงค์อันใด?"