เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 220 จิตสังหารพลุ่งพล่าน สู้จนบ้าคลั่ง!
"มัดมือมัดเท้าข้าไว้เช่นนี้ จะให้ข้าเขียนอย่างไร?"
พลันมีคนเอ่ยเตือนขึ้นทันที
"คุณชายมู่หรง เจ้าแซ่หยางผู้นี้วรยุทธ์สูงส่งเกินไป มัดมือมัดเท้าไว้ยังคงรัดกุมกว่า เรื่องคัมภีร์ลับมิต้องรีบร้อนปานนั้น เพื่อความปลอดภัย การใช้เข็มทองผนึกจุดก็สะกดได้เพียงชั่วคราวเท่านั้น สู้ทำลายวรยุทธ์ทั่วร่างของมันเสียก่อนจึงจะสำคัญที่สุด ส่วนจะฆ่าหรือจะปล่อย ถึงเวลานั้นย่อมบงการได้ตามใจชอบ"
หยางเฉินถ่มน้ำลายเสียงดังถุย "เจ้าคนร่างใหญ่นี่ออกอุบายเลอะเทอะอันใด คิดว่าข้าเป็นพวกกระดูกอ่อนจริงหรือ? คนอย่างข้าไหนแต่ไรมาชอบไม้นวมไม่ชอบไม้แข็ง คิดจะทำลายวรยุทธ์ข้าแล้วยังหวังจะได้คัมภีร์วรยุทธ์จากปากข้า ช่างฝันกลางวันแท้ๆ"
"เจ้าไม่ยอมงั้นรึ เช่นนั้นข้าก็จะฆ่านาง!"